Spotify και λοιποί δαίμονες της μουσικής

spotify

Τις προάλλες άνοιξα κάποιες αγγελίες για δουλειές. Σβέτσιες, όχι ελληνικές. Μπήκα στο site του spotify και είδα τι ζητάνε, την κουλτούρα του οργανισμού, τον οργανισμό τον ίδιο. Αν έχεις χρόνο να σκοτώσεις μπες κι εσύ, κι αν βγήκε τίποτα καλό στείλε μου γιατί χρειάζομαι και μια δουλειά. Διάολε, όσο ήμουν εκεί σκεφτόμουν πόσο θα ‘θελα να δουλεύω σε μια τέτοια εταιρία. Μπορεί βέβαια να έχω μπλεχτεί για τα καλά στα καπιταλιστικά δίχτυα και να πείθομαι ευκολότερα ότι μια επιχείρηση μπορεί να είναι καλή και να την ενδιαφέρουν οι πελάτες της. Βλέπω όμως καθημερινά αυτήν την έγνοια στις επιχειρήσεις τριγύρω μου: δεν ανοίγουν μόνο για τα λεφτά, ανοίγουν γιατί θέλουν να προσφέρουν έργο, υπηρεσίες. Απίστευτο; Σου δίνω το λόγο μου ότι συμβαίνει εδώ. Η ακριβώς επόμενη σκέψη ήταν γιατί τόσος κόσμος αντιμάχεται λυσαλλέα κάτι τόσο καλό.

 

Πιουρίστες υπάρχουν παντού και στην περίπτωση της υπεράσπισης της ύλης στη μουσική, μπορώ να τους δώσω πολλά δίκια. Πάρε για αντιπαραβολή το κρασί: Το κρασί έχει ιδιαίτερες προδιαγραφές που κρίνουν αν είναι καλό ή κακό, συγκεκριμένα ταυτοποιητικά στοιχεία, ποικιλίες, τόπους παραγωγής – κι εδώ είμαστε στο επίπεδο της ουσίας. Στα περιφερειακά, κάθε κρασί έχει συγκεκριμένο ποτήρι, συγκεκριμένους τρόπους να το πιεις και να το συντηρήσεις. Αν θέλεις την καλύτερη δυνατή εμπειρία κρασιού, θα τα λάβεις όλα αυτά υπόψιν σου. Από την άλλη, αν είσαι λίγο slob, και σε κούπα να το βάλεις, πάλι θα το ευχαριστηθείς. Ούτως ή άλλως, και να ακολουθούσες όλα αυτά που κάνει κάποιος που ξέρει δεν θα καταλάβαινες διαφορά. Δεν είμαστε όλοι γνώστες και καλύτερα να παραδεχόμαστε την άγνοιά μας παρά να προσβάλουμε τους ανθρώπους που έχουν επενδύσει χρόνο κι ενέργεια και όντως ξέρουν.

 

Για να κάνω σαφέστερο τον παραλληλισμό, στη μία πλευρά έχουμε αυτόν που ξέρει, ακούει μουσική χρόνια, μελετά, διαβάζει, αγοράζει, έχει ψώρα ρε αδερφέ. Στην άλλη πλευρά έχουμε τον ερασιτέχνη ακροατή, ευχαριστιέται τη μουσική, τη συζητάει, την ακούει από το ίντερνετ.

 

 

Ευθαρσώς, ανήκω στους δεύτερους. Και ως δεύτερη, δίνω τα εύσημα στους πρώτους, τους εκτιμώ, τους θαυμάζω, λαμβάνω υπόψιν μου τη γνώμη τους ως οφείλω σαν υποδεέστερη. Πώς αποκαλώ τον εαυτό μου υποδεέστερο; Εννοείς ότι δεν υπάρχει ιεραρχία στους ακροατές; (Μην ξαναβάλω το σκίουρο, πέθανε το 2009) Τότε με ποια εξουσία καταφέρνουν οι πρώτοι να υποδεικνύουν πώς θα ακούσω/εις/ει μουσική; Συμβαίνει συχνά και πρέπει να το παραδεχτείς ότι όταν παραμπλέκεσαι με κάτι, αρχίζεις και χάνεις τα προφανή. Οπότε καλύτερα ας μην θάβεται τόσο εύκολα το ένστικτο του απλού ακροατή. Η σολ δίεση παραμένει σολ δίεση. Το κρασί θα παραμείνει κρασί, όπως και να το πιεις. Το καλό ποτήρι δεν κάνει το καλό κρασί. Ούτε ο καλός τραγουδιστής κάνει το καλό κρασι. Ούτε το καλό κρασί κάνει τον καλό τραγουδιστή.

 

 

Μπορεί να λαμβάνεις το 89% αντί για το 100% αλλά από κει κι έπειτα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Ούτως ή άλλως τα είπαμε και στην αρχή. Για μένα την ανίδεη που ακούει μουσική για τη μουσική και όχι για να φτιάξει χαρακτήρα, το spotify γαμάει. Αν με ρωτήσεις άμα θα προτιμούσα να είμαι μείον 1000 ευρώ και να έχω τους δίσκους που άκουσα τα τελευταία 4 χρόνια σσε φυσική κόπια ή να έχω δώσει αυτά τα χίλια ευρώ για να τρώω δύο μήνες στο κωλάκριβο αυτό κράτος, θα σου πω το δεύτερο: γιατί έχω κι άλλες ασχολίες και αυτό δε μειώνει την -ερασιτεχνική, παραμένει και δεν επιμένω καθόλου- σχέση μου με τη μουσική.

 

Μα το spotify τρώει λεφτά! Fair point. Εδώ δεν έχω πολλά να αντιπαραθέσω εκτός από το ότι δεν είναι τόσο κακό όσο φαντάζεσαι. Μπορώ να το εξηγήσω αλλά δεν δουλεύω για αυτούς -ακόμη; pls? Pr3tty pls?!- οπότε αν όντως σε ενδιαφέρει μπορείς να μπεις εδώ. Την αλήθεια λένε.

 

*Ντάξει, αφεντικό; την πούλησα καλά την ψυχή μου; Θα με προσλάβεις τώρα ή να αρχίσω να υπερασπίζομαι τις άγιες δισκογραφικές;

 

*Επειδή σε βλέπω με το χέρι στο πληκτρολόγιο να γράφεις “ναὶ, ἀλλὰ…” κι επειδή μπούχτισα με την υπερανάλυση, προτιμώ να υπεραπλουστεύσουμε παρά να υπεραναλύσουμε, οπότε αν είναι να κρατηθεί ένα πόιντ από όλο αυτό είναι ότι η μουσική είναι μουσική, η απόλαυσή της (ή μη) θα είναι η ίδια από οπουδήποτε και αν σε εσένα κάνει τόσο μεγάλη διαφορά η ύλη, να την προτιμήσεις και να αφήσεις τους ανίδεους στην άγνοιά τους – που τους/μας αξίζει.

Σοφία Πυργιώτη


Σκληράδα επιπέδου βουτυρομάχαιρου. Στην πραγματικότητα, είναι μέτρια σε όλα – Πειστήριο: Το μεγαλύτερό της επίτευγμα είναι ότι δεν ζει στην Ελλάδα. Θάνατος σε όλα τα είδωλα.