“Στόουνερ, φίλος”. Ο δημοφιλέστερος των ήχων βρήκε σπίτι στο Fuzztastic Planet Festival

fuzz

Τι εννοείς “φεστιβάλ στη Δράμα”; Με καμία μπηχτή στους δραμινούς φίλους, κι η δική μου σκούφια από ‘κει κρατάει, για την ακρίβεια 5 χιλιόμετρα μακριά από το φεστιβαλικό χώρο του Fuzztastic Planet festival, που παραδοσιακά πλέον στην τρίτη του χρονιά κρατά στιβαρή και ξεκάθαρη μουσική ταμπέλα – γεγονός όχι άσχημο, αν σκεφτείς τον, καλοδεχούμενο μεν μπερδευτικό δε, ψιλοαχταρμά που επικρατεί στα υπόλοιπα φεστιβάλ. Επομένως, το highlight του φεστιβάλ ήταν τα κεφτεδάκια και τα πιροσκί της γιαγιάς σε αλουμινόχαρτο. Και αυτό δεν σημαίνει ότι το φεστιβάλ καθαυτό δεν ήταν καλό άλλα ότι τα κεφτεδάκια της γιαγιάς μου γαμάνε.

 

Στο δια ταύτα, η άνωθεν ταμπέλα δεν ονοματίστηκε. Ας απευθύνουμε λοιπόν τον ελέφαντα στο δωμάτιο: Το Fuzztastic είναι ένα stoner/psychedelic/heavy rock φεστιβάλ. Ανεξαρτήτως προσήμου, αυτή η ταμπέλα προκαλεί έντονα συναισθήματα – τα ‘χουμε πει κι εδώ  . Κατά συνέπεια λοιπόν, το Fuzztastic είναι αυτή τη στιγμή ίσως το μοναδικό φεστιβάλ φεστιβάλ στην Ελλάδα, κι εννοώ ότι στα υπόλοιπα τρέχοντα φεστιβάλ, ο κόσμος πάει για το τάδε ή το δείνα όνομα, εδώ έρχεται για τη διοργάνωση καθαυτή, για τη #φάση, για τον κόσμο, για την υποκουλτουρική ταυτότητα ρε γαμώτο. Κι έτσι εξηγείται το πλήθος κόσμου που περισσότερο την έπεφτε έξω από τις σκηνές του με μπύρες και κουβέντα, παρά μπροστά από το stage.

 

Μουσικά μιλώντας, ας πιάσουμε το νήμα κάνοντας κάποια λεκτικά μαθηματικά. Η stoner/heavy rock σκηνή της Ελλάδας μπορεί να είναι ον φάιαρ τα τελευταία δυο-τρία χρόνια, παρ’όλα αυτά αυτό το διάστημα παραμένει μικρό ώστε να μπορέσει κανείς να πει ότι το προϊόν είναι μεστό. Δεδομένου ότι το φεστιβάλ απαρτίζεται κυρίως από ελληνικές μπάντες, συνεπάγουμε ότι οι ελληνικές μπάντες που συμμετείχαν ήταν μεν καλές, διασκεδαστικές, απολαυστικές και ταιριαστές με το κλίμα αλλά καμία δεν οδήγησε σε εκτόξευση. Ωστόσο το potential είναι εκεί, είναι δυνατό, το ταλέντο υπάρχει αλλά ταυτόχρονα παραϋπάρχουν και οι επιρροές. Το παιχνίδι δηλαδή “αυτό θυμίζει τούτο και ‘κείνο” παίχτηκε πολύ, αλλά ήταν όσο διασκεδαστικό είναι ένα μουσικό κουίζ και χωρίς χλεύη ή υποτίμηση. Αυτά για την γενική εικόνα των εγχώριων μπαντών.

 

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στους Psychedelic Trips to Death, οι οποίοι εμφανίστηκαν μεταμεσονύχτια και ξυπνώντας στη μέση της νύχτας, σκέφτηκα ένα “ωχ, καλή φάση, μαλακία που ξάπλωσα”, στους Night Knight και την ενδιαφέρουσα πολυπλοκότητά τους, στους Whereswilder και στην ωραία τους ατμόσφαιρα και στους Stonebringer που έχουν πολύ πολύ μέλλον. Aπό τους εκ του εξωτερικού φιλοξενούμενους, οι σέρβοι Temple of the Smoke ήταν η ιδιαίτερη στιγμή στη διοργάνωση που γουρλώνεις τα μάτια και λες “ωχ, τι ‘ν’ αυτό τώρα, δεν το περίμενες”, και αυτή η στιγμή που δεν ξέρεις τι να περιμένεις στο επόμενο κομμάτι είναι μια ωραία στιγμή σε ένα φεστιβάλ του οποίου το είδος είναι διασκεδαστικό αλλά αναμενόμενο και με ξεκάθαρα στεγανά και δομές. Οι υπόλοιποι kseno ήταν καλοί και αξιοπρεπείς αλλά ελαφρώς υπερβολικά επαγγελματίες για τον χαρακτήρα του φεστιβάλ και των ακροατών – διεκπεραιωτικοί, όπως αρέσκονται να τους περιγράφουν οι επαγγελματίες του χώρου.

 

Στα της διοργάνωσης, προσωπικά τη βρήκα εξαίσια, με κάποια shoutouts. Λογικές τιμές, αν και στο φαγητό ανεβοκατέβαιναν για άγνωστο λόγο (1 ευρώ το σουβλάκι τη μία μέρα, 1,5 την επόμενη), ποιότητα τοποθετημένη στα χωροχρονικά δεδομένα, καλή, καθαρό περιβάλλον και πάνω από όλα, φανταστικό venue – σπάνια, παραμυθένια και πεντάμορφη τοποθεσία. Μίλια μακριά από την αθρόα εκμετάλλευση που έχουμε συνηθίσει στα φεστιβάλ των μεγάλων πόλεων. Παρ’όλα αυτά, η διοργάνωση σίγουρα χρειάζεται ηχεία μεγαλύτερου βεληνεκούς και μια χαλάρωση στα “μέτρα”. Τα φορητά ψυγεία και οι γύροι μας δεν είναι βόμβες – προσωπική μου άποψη. Ωστόσο, όλη η διοργάνωση μοσχοβολά αφοσίωση και μεράκι και η κατανόηση της έννοιας “οι καιροί είναι δύσκολοι” χρειάζεται και από τις δύο πλευρές.

 

Το Fuzztastic για μένα λοιπόν ήταν ένα εξαίσιο διήμερο διακοπών, σε ένα φανταστικό μέρος με ωραία μουσική υπόκρουση. Για κάποιους ήταν προσκύνημα, για άλλους παρτάρα, για τρίτους δουλειά. Όλοι περάσαμε καλά πάντως – δεν ξέρω τι βγήκε προς τα έξω. Να πας του χρόνου, σίγουρα θα είναι κλάσεις επάνω από το καψάλισμα στην πόλη.

Σοφία Πυργιώτη


Σκληράδα επιπέδου βουτυρομάχαιρου. Στην πραγματικότητα, είναι μέτρια σε όλα – Πειστήριο: Το μεγαλύτερό της επίτευγμα είναι ότι δεν ζει στην Ελλάδα. Θάνατος σε όλα τα είδωλα.