Streaming music και ένα καλλίγραμμο δόκανο με τακούνια

red-lips-and-apple-taylor-swift-wallpaper-7984_784595696

 

Αν έχεις ανοίξει το ίντερνετ τις τελευταίες 40 ώρες, το έχεις δει.

Η Taylor Swift ανταποκρίθηκε στο ρόλο της ως βασίλισσα της pop και πάτησε στο λαιμό την Apple με τα σέξι τακούνια της. Η ιστορία υπάρχει εδώ και η σύντομη εκδοχή λέει ότι η δεσποινίς Swift ανακοίνωσε ότι το “1989” album της (το μοναδικό cd που έγινε πλατινένιο το 2014, από φυσικές πωλήσεις) δε θα είναι διαθέσιμο στη νέα streaming υπηρεσία Apple Music. Είναι η δεύτερη και πιο ηχηρή φορά που γίνεται αυτό, καθώς νωρίτερα πέρυσι είχε αποσύρει το ίδιο album και από τις λίστες του Spotify, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τα χαμηλά ποσοστά ανταμοιβής των καλλιτεχνών μετά τα streams των κομματιών τους.

Στην περίπτωση της Apple, η κόκκινη γραμμή ήταν η τρίμηνη trial περίοδος, που θα είναι η υπηρεσία δωρεάν για τους καταναλωτές, όπως και για την εταιρεία, αφού αποφάσισε ότι για εκείνο το 3μηνο, δε θα απέδιδε royalties στους καλλιτέχνες. Η Swift θεώρησε ότι ήρθε η ώρα να πατήσει πόδι ξανά και με ένα open letter, εξήγησε την κίνησή της, κλείνοντας με την επική φράση “Εμείς δε σας ζητάμε δωρεάν iPhones, σας παρακαλώ μη μας ζητάτε τη μουσική μας χωρίς ανταμοιβή”. Well played δεσποινίς, well played.

Όσο και να μας συγκινεί η διακήρυξη πολέμου (που εκτός από τη superstar αιχμή του δόρατος, υποστηρίχθηκε και από τις περισσότερες indie δισκογραφικές), δεν πιστεύω ότι κανείς έτρεφε ελπίδες. Τα έχουμε ξανασυζητήσει αυτά τα πράγματα, οι κτηνώδεις πολυεθνικές επιπλέουν στα δισεκατομμύρια των τζίρων τους και δε δίνουν σημασία στους επαναστάτες.

Κάτι διαφορετικό συνέβη όμως χθες.

Αστραπιαία, η Apple υπαναχώρησε. Με δυο tweets από τον Eddy Cue (senior vice president for internet software and services – τι σου είπε ο τίτλος/σιδηρόδρομος;) δήλωσε ότι:

“Apple will always make sure that artist are paid. “#AppleMusic will pay artist for streaming, even during customer’s free trial period. We hear you @taylorswift13 and indie artists. Love,Apple.”

Τι στο διάολο μόλις συνέβη;

Αυτό ήταν; Μια συντονισμένη αντίδραση και ο κολοσσός έκανε πίσω; Η τέχνη και το twitter γονάτισαν τον καπιταλισμό;

Από ότι φαίνεται, έτσι είναι. Ταυτόχρονα, είναι πασιφανές ότι η Taylor Swift είναι ηρωίδα και η Apple η πιο γαμάτη και cool εταιρεία του κόσμου.

#not.

Αλήθεια; Η τεραστιότερη πολυεθνική στη σύγχρονη ιστορία και η νυφίτσα της δισκογραφίας που είναι ο Jimmy Iovine παράτησαν μήνες και μήνες σχεδιασμού, επενδύσεων, διαπραγματεύσεων και budgets, επειδή ο Anton Newcomb των Brian Jonestown Massacre γκρίνιαξε ότι «δεν είναι σωστό;»

Δε με πείθει με τίποτα.

Η streaming αγορά είναι δύσκολη. Το Spotify κυριαρχεί με 60 εκατομμύρια χρήστες, το Tidal παλεύει να πείσει τον κόσμο ότι είναι καλή ιδέα να δίνει την ακριβότερη συνδρομή από όλους επειδή η ποιότητα του ήχου στα δικά τους ψηφιακά αρχεία είναι ανώτερη και το δυνατότερο όπλο της Apple (μέχρι χτες δηλαδή) ήταν τι; Ότι είχε διαθέσιμο όλο τον iTunes κατάλογο και προσέφερε οικογενειακό πακέτο με έκπτωση, για παραπάνω από μια συσκευές σε ένα account;

Ψιλοπράγματα.

Το θέμα είναι πάντα να χτυπήσεις στο συναίσθημα. Βγαίνει η Apple (που σας έχει πουλήσει 900 εκατομμύρια iPhones και την ευγνωμονείτε γι’ αυτό), μπαίνει στη μουσική ξανά, σου δίνει 3 μήνες free, αλλά δεν πληρώνει τον κακόμοιρο καλλιτέχνη. Ξεσπαθώνουμε οι προλετάριοι της τέχνης. «Ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε;» και τα λοιπά, και εκεί που περιμένεις τη μπότα να σε πατήσει… σε πυροβολεί με γλύκα και αγάπη.

«Εντάξει. Έχεις δίκιο».

Who does that ??

Κανένας. Και ορίστε αυθόρμητοι πανηγυρισμοί και ας τρέξουμε να γραφτούμε στο Apple Music, ναι, είναι οι καλύτεροι!

Προφανώς, είναι. Αν όχι στις υπηρεσίες, στα προϊόντα και στην ηθική, σίγουρα στο να σου δένουν την καρδιά φιόγκο.

Αν η Taylor ήταν και αυτή στο κόλπο; Δεν ξέρω. Δεν είμαι σίγουρος ότι έχει και τόση σημασία.

Απλά θα συνεχίσω να περιμένω τη μέρα που θα σταματήσει ο κόσμος να προσπαθεί να «σώσει τη μουσική» και θα συγκεντρωθεί στο να την φτιάξει σωστά…

 

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο