Τα φετινά Όσκαρ μοιράζουν λεφτά (το ‘βλεπες, το ‘παιξες;)

ina

Μιλάμε ευρθαρσώς και απολύτως για τα πιο ξεδιάντροπα αναμενόμενα Όσκαρ τις τελευταίας δεκαετίας – τουλάχιστον. Δεν υπάρχει αγωνία πουθενά, είναι σαν να έχουν δοθεί ήδη, παρ’όλα αυτά, την Κυριακή το ξημέρωμα, θα λάβει χώρα η παρέλαση στο κόκκινο χαλί, ενεοί οι ηθοποιοί και συντελεστές θα παραλάβουν τα Όσκαρ τους ευχαριστώντας το θεούλη με δάκρυ στο μάτι, λες και δεν το περίμεναν και Δευτέρα πρωί, θα ξυπνήσουμε εμείς στας Ευρώπας και θα πούμε στο ταίρι “Αχ αγάπη μου! Το πήρε ο Λεονάρντο τελικά!” και η αγάπη μας θα πέσει ξανά για ύπνο από τη βαρεμάρα του νέου.

 

Ας αδράξουμε όμως, εμείς οι μαγκούφηδες και οπορτουνιστές, της ευκαιρίας και της προβλεψιμότητας των αποτελεσμάτων και ας βγάλουμε κανένα φραγκοδίφραγκο, στοιχηματίζοντας στους νικητές. Με αποδώσεις στο 1.05 και 1.35 βέβαια, αφενός α) ως άλλος Παΐσιος, το σοφό Τειρέσιο Μudtimes επιβεβαιώνεται στους ισχυρισμούς του, και β) μην περιμένετε να βγάλετε και πολλά, εκτός αν έχετε κεφάλαιο να διαθέσετε. Στην τελευταία περίπτωση, να σημειωθεί ότι το Μudtimes δεν ξεπουλιέται, ντάξει;

 

Καλύτερη ταινία

Υπάρχουν δύο στρατόπεδα στην Ακαδημία -γιατί τα ξέρουμε εκ των έσω αυτά, χάρη στο THR: To ένα καταδάγκωσε το πολλά βαρύ αρτιστουίκ δόλωμα του Kanye West του κινηματογράφου, Iñárritu, και ενθουσιάστηκε από το σερνικό δράμα του καγχασμού στα δάση. Το Revenant λοιπόν είναι φυσικά φαβορί για το Καλύτερης Ταινίας. Ωστόσο, το δεύτερο μέρος των υπερήλικων λευκών ανδρών της Ακαδημίας δεν χάφτει την ΤΕΧΝΗ του Iñárritu και γκρινιάζει μάλιστα και για την κλάψα που ακολούθησε την προώθηση και τη στρατηγική μάρκετινγκ του Revenant. Επομένως, θέλουν να αστράψουν τα πλαδαρά υπερήλικα πουλιά τους στο σερνικό δράμα καγχασμού στα δάση, και πηγαίνουν στο επίσης δόλωμα Spotlight – που θα μπορούσε να είναι τόσο καλύτερο.

Επομένως, αν και οι αποδώσεις δίνουν το Revenant, και παρ’όλο που σε κανάδυο μέρες θα είχα πιο ασφαλή εκτίμηση, λέω να παίξεις το Spotlight – αλλά όχι και μεγάλο κεφάλαιο, μη σε πάρω στο λαιμό μου.

spotSpotlight – απόδοση: 3.50

 

 

Σκηνοθεσία

Εδώ τα χέρια όλων είναι δεμένα. Είναι προφανές ότι η ΤΕΧΝΗ του Iñárritu, θα πάρει το όσκαρ σκηνοθεσίας, γιατί μη λέμε μαλακίες, σκηνοθετικά ήταν άψογο. Ξιπασμένο και αυτάρεσκο as fuck αλλά σκηνοθετικά άψογο. Ρίξε χρήμα, ρίξε. Δες πώς χαίρεται ο καημένος όταν του λέει και κάποιος άλλος ότι είναι καλός.

ina

Alejandro Gonzalez Inarritu – απόδοση: 1.10

 

 

Α’ Γυναικείου

Εδώ παίξε και το νεφρό σου. Σοβαρά, η απόδοση είναι γελοία αλλά για φέτος και αν υπάρχει μεγάλο κεφάλαιο, είναι η πιο ασφαλής επένδυση να ρίξεις την κληρονομιά του θείου, το δαχτυλίδι της γιαγιάς, το πατρικό στη Νέα Σμύρνη στη Brie Larson του Room. Γιατί της αξίζει.

 

loreal

Brie Larson – απόδοση: 1.05

 

 

Β’ Γυναικείου

Η κοντοχωριανή μου Alicia Vikander και φθονολάβα ερωμένη του Michael Fassbender, που την είδα στο δρόμο τα Χριστούγεννα, αξίζει επίσης την επένδυση του χωραφιού στην Ιτέα τουλάχιστον. Μία ακόμη ασφαλής επιλογή στο Β’ γυναικείου για την ερμηνεία της στο The Danish Girl, που αν με ρωτάς, θα έπρεπε να είναι υποψήφια για Α’ γυναικείου γιατί κατασκίασε τον Redmayne, που είναι ούτως ή άλλως καλός αλλά πέραν της δολωματικής μεταμόρφωσης δεν έκανε κάτι φοβερό δα, γυναίκα έπαιξε, και γιατί πέρασε κι αυτή το δράμα της και αυτό βγήκε προς τα έξω. Η Winslet έρχεται από πίσω δεύτερη και καταϊδρωμένη, όχι ως φοβερή ερμηνεία, αλλά ως πρωτοτυπικά αγαπημένη της Ακαδημίας.

b

Alicia Vikander – απόδοση: 1.35

 

 

Α΄ Αντρικού

Ήρθε η σειρά του του καημενούλη. Υπόδειγμα αναδρομικής απονομής, καθώς θα έπρεπε να το έχει πάρει καναδυο άλλες φορές αλλά όχι για το σερνικο δράμα καγχάσματος στα δάση, αφού σε όλη την ταινία κάγχαζε και μόνο. Επίσης, υπόδειγμα απονομής “η τέχνη για την τέχνη”, καθώς θα του δοθεί λαμβάνοντας υπ’όψιν, όχι την πελιδνή σε σύγκριση με του Hardy ερμηνεία, αλλά το πόσο κρύωσε και μπήκε σε ζωάκια, ο φτωχούλης. Βέβαια, και πάλι, πολλοί στην Ακαδημία δεν το θέλουν το παιδί, αλλά θα του το δώσουν όπως και να χει, είπαμε, αναδρομικά. Κι επίσης, γιατί κανένας άλλος από τους προτεινόμενους δεν ήταν ρηξικέλευθα φοβερός.

Leonardo Di Caprio – απόδοση: 1.02

 

 

Β’ Αντρικού

Άλλη μια απονομή για το φιλότιμο και για χίλιους άλλους λόγους πέραν της ερμηνείας: “το άξιζε τότε και δεν το πήρε”, “έφτιαξε το χαρακτήρα βιωματικά (ουάου)”, “πότε θα μπορέσει να ξαναπροταθεί ο καημένος;”. Ναι μωρέ, τον καημένο το Σταλόνε, αφού είναι το λαμπρό αστέρι του αμερικάνικου ονείρου, αφού κατάφερε να επιτύχει σε κάτι στο οποίο όχι απλά δεν είναι καλός αλλά είναι εκ των πραγμάτων κακός – ηθοποιός που να μην μπορεί να αρθρώσει λέξη είναι ντροπή, είπαμε, ειδικά όταν αναμετριέται με τον αγνώριστο Hardy στο Revenant. Παρ’όλα αυτά, μπορείς να παίξεις το Opel Corsa σου στο Σταλόνε για το Creed, και θα ξέρεις ότι σίγουρα θα πάρεις πίσω ένα Opel Astra, τουλάχιστον.

stalSylvester Stallone – απόδοση: 1.25 

 

Μπορεί να ξεμπερδέψαμε με τις βασικές κατηγορίες που κάνουν το τζέρτζελο, ωστόσο υπάρχουν άλλα τρία σιγουράκια επιπέδου Brie Larson, οπότε ας τα αναφέρουμε κι αυτά, σε περίπτωση που  μετά από όλα τα στοιχήματα, σου ‘μεινε κανένα ρολόι του παππού ή καμιά γκαρσονιέραανακαινισμενηιδανικηγιαφοιτητρια. Β1) Λοιπόν, ξενόγλωσση ταινία θα πάει σφηνωτή στο Son of Saul (απόδοση: 1.08), την ουγγρική υποψηφιότητα, που δεν έχω δει αλλά πραγματεύεται το ολοκαύρωμα και η Ακαδημία έχει μπόλικους Εβραίους – καμία σιωνιστική συνομωσιολογία εδώ πέρα, οι ίδιοι το λένε. Β2) και κατηγορία Κινουμένων Σχεδίων, και το Όσκαρ του Β2 πάει στη Ραλίτσα! Όχι σοβαρά, το Όσκαρ δαγκωτό και με μηδενικό ανταγωνισμό πηγαίνει στη Riley και στο Inside Out (απόδοση: 1.02), την καλύτερη ταινία της Pixar εδώ και πολλά χρόνια. Β3) Το ντοκιμαντέρ απευθείας στο Amy (απόδοση: 1.20), καθώς είναι το μόνο αναγνωρίσιμο και μιλά στη καρδιά των κατατρεγμένων σελέμπριτις. Το γιατί είναι μούφα το Amy, το είχαμε αναλύσει εδώ.

 

Σοφία Πυργιώτη


Σκληράδα επιπέδου βουτυρομάχαιρου. Στην πραγματικότητα, είναι μέτρια σε όλα – Πειστήριο: Το μεγαλύτερό της επίτευγμα είναι ότι δεν ζει στην Ελλάδα. Θάνατος σε όλα τα είδωλα.