Τα Κογκολέζικα

vav

Κάποτε πίστευα ότι η γλώσσα, όποια κι αν είναι αυτή, είναι ένα πανέμορφο εργαλείο. Κάποτε, όταν ήμουν πολύ μικρή είχα διαβάσει κάπου για τον Πύργο της Βαβέλ. Κάποτε, σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης υπήρχε ο Πύργος της Βαβέλ κάπου στη Μεσοποταμία. Σκοπός του Πύργου ήταν η αύξηση της φήμης και της εξουσίας του λαού των κατασκευαστών του. Ο πύργος έμελλε να φτάσει «ως τον ουρανό» και ως τιμωρία για αυτή την ύβρη αυτή, ο θεός σύγχυσε την γλώσσα των ανθρώπων και άρχισαν όλοι να ομιλούν διαφορετικές γλώσσες. Ο καθένας πήρε τον δρόμο του, σου λέει, αφού δε μπορούσαν να συνεννοηθούν πλέον με τίποτα. Τρόμος η Βαβέλ στα μάτια μου και στα αυτιά μου. Κάποτε, ευχήθηκα να μπορώ να συνεννοούμαι σε όλους τους ανθρώπους σε όλες τις γλώσσες. Κάποτε, όμως μεγάλωσα και άρχισα να περιδιαβαίνω κι εγώ με τη σειρά μου στους στενούς διαδρόμους του Πύργου της τρισκατάρατης Βαβέλ.

Όταν λοιπόν άρχισα να μεγαλώνω, όλοι θεώρησαν λογικό γύρω μου ν’ αρχίσουν να μιλάνε για το «ΙΚΑ», το «ΑΦΜ», τον «ΟΑΕΔ», για τρομακτικά «εκκαθαριστικά» και «φορολογικά μητρώα». Ήταν τόση η τρομάρα μου με τη δυσκολία μου να κατανοήσω αυτές τις έννοιες που αποφάσισα να κρύψω την άγνοιά μου και επιμελώς να προσπαθώ να μη μάθω ποτέ να ομιλώ την διάλεκτο των Κογκολέζικων. Σκέφτηκα ότι όταν μεγαλώσω κι άλλο θα πάω σ’ ένα φροντιστήριο και θα μου δώσουν μία κονσέρβα κι εμένα με τα Κογκολέζικα, θα την αδειάσω στο κεφάλι μου και έπειτα στο βιογραφικό μου δίπλα στα ισπανικά και τα γαλλικά που έμαθα πριν από 15 χρόνια θα γράφει περήφανα και «Κογκολέζικα: Επίπεδο: Άψογα.». Αυτή η σκέψη με ανακούφισε κάπως και τα χρόνια πέρασαν ενώ εγώ χαμογελούσα κάθε φορά που αναφερόταν μία Κογκολέζικη λέξη.

Τώρα όμως μεγάλωσα πολύ. Τώρα όλοι μα όλοι γύρω μου μιλάνε Κογκολέζικα, τα οποία πλέον δεν είναι διάλεκτος αλλά επίσημη παγκόσμια γλώσσα όλων των ανεπτυγμένων χωρών. Ακολουθούν τα αγγλικά, μετά τα γερμανικά και έπειτα τα αρχαία ελληνικά προς έκπληξη των Γάλλων που πίστευαν ότι τα Γαλλικά θα ήταν μέσα στις πρώτες επικρατέστερες γλώσσες.

Και θέλω να σας ρωτήσω με πολύ στενάχωρο ύφος και σε απλά ελληνικά… ποια είναι αυτή η γλώσσα που ομιλείτε όλοι; Πού την μάθατε; Εγώ γιατί ποτέ δεν άκουσα για αυτό το ιδιωτικό κολλέγιο προνομιούχων στο οποίο γίνεστε όλοι δεινοί χρήστες μίας σανσκριτικής-μυστηριακής-αζτεκικής γλώσσας της οποίας τα γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα δεν κατανοώ; Προσπαθώ να φέρω το στόμα μου σε ετοιμότητα να προφέρει αυτά τα «γιούρογκρουπ», τα «γκρέξιτ», τα «δουνουτου» και τα «φαντς» και τους «ισολογισμούς» και δεν τα καταφέρνω. Τι λέξεις είναι αυτές και γιατί είστε όλοι τόσο πρόθυμοι να τις προφέρετε; Πότε ασχήμυνε τόσο πολύ η γλώσσα;

Δεν θα ακολουθήσει πολιτική τοποθέτηση καθώς τα έχετε πει και τα έχετε διαβάσει όλοι όλα. Αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω και μία άποψη σε άπταιστα Κογκολέζικα που δεν έχει μουτζώσει με βία τα μούτρα όλων μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Γιατί η αλήθεια είναι πως οι βαβελικές, ακατανόητες απόψεις οι οποίες εκσφενδονίζονται από πληκτρολόγια προς τη μαύρη τρύπα του κυβερνοχώρου, μου βιάζουν τα μάτια. Όλες αυτές οι άσχημες λέξεις τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση για να βρουν εναγωνίως έναν υποστηρικτή, να νιώσουμε μια ανακούφιση, να νιώσουμε αποδεκτοί με την αποψάρα μας. Ξαναρωτάω: πού έμαθες εσύ τη λέξη ΦΠΑ; Aπό που κι ως που μου μιλάς για «εισφορά αλληλεγγύης»;

Κάποτε υπήρχε ο Πύργος της Βαβέλ. Δεν ήταν ποτέ στη Μεσοποταμία. Ήταν και παραμένει, υβριστικός και ζοφερός, μέσα στο Κογκολέζικο κεφάλι μας.

 

Αλεξία Τζιώγα


"if the world would shut up, even for a while, perhaps we would start hearing the distant rhythm of an angry young tune, and recompose ourselves."