Pale Emperor- Black Messiah: Εσύ πόσο διψάς για αίμα?

Καινούργιος δίσκος του Marilyn Manson

Το γύρισμα κάθε χρονιάς είναι περίεργη περίοδος. Κάποιοι έχουν πάθος με τις ανασκοπήσεις, κάποιοι άλλοι με τις λίστες, υπάρχουν πάντα μερικοί που το βλέπουν σαν ένα θλιβερό τέλος και κάμποσοι ακόμα που ελπίζουν σε μια νέα αρχή.

Η τέχνη από την άλλη μεριά δεν επιτρέπει συναισθηματισμούς. Η αυγή του εκάστοτε νέου έτους είναι απλά μια Πέμπτη και ότι έχει πάρει το δρόμο του να συμβεί, θα συμβεί. Δε νοιάζεται για ζυγίσει το τι συνέβη, να αποτιμήσει το χρόνο που πέρασε ή να χτίσει φρούδες προσδοκίες για αυτόν που θα έρθει. Για όσους παρακολουθούν και αναλύουν την pop κουλτούρα δεν υπάρχει περιθώριο χαλάρωσης και διαλείμματος.

Γιατί τα ερεθίσματα και τα γεγονότα είναι ασταμάτητα και εμφανίζονται αδιαφορώντας για το αν εσύ και εγώ έχουμε όρεξη για διακοπές. Ή για ψώνια. Ή για μελομακάρονα. Ή ακόμα και για να πιούμε ο ένας το αίμα του άλλου βρε αδερφέ. Ειδικά για το τελευταίο…

Και ορίστε λοιπόν, από τη μια πλευρά, το ερέθισμα νο.1 που πρόλαβε και στριμώχτηκε μέσα στο 2014. Η μεγάλη επιστροφή του D’Angelo, με ένα album που ετοίμαζε 14 χρόνια. Ο Axl Rose της neo soul, μετά το “Voodoo” του 2000 που τον έκανε αστέρι και μια ιστορία παρόμοια με του “Chinese Democracy” (αλλαγές συνεργατών, studios, κομματιών, δικηγορικά μπλεξίματα και λογιστικό χάος) μέχρι το τέλος της χρονιάς είχε ετοιμάσει σχεδόν τα πάντα. Το σχέδιο προέβλεπε μια κυκλοφορία νωρίς το 2015, ο Questlove των The Roots είχε το τελικό project υπό την επίβλεψή του (ενώ φυσικά έπαιξε και τα drums) και η λύση φαινόταν να πλησιάζει.

Στη δίνη όμως των μαζικών διαδηλώσεων στην Αμερική μετά τις δολοφονίες των Eric Garner και Mike Brown από την αστυνομία σε Ν. Υόρκη και Φέργκιουσον, ο D’Angelo αποφάσισε να επιταχύνει τη διαδικασία ώστε να συμπέσει ο δίσκος με τη μεγαλύτερη κινητοποίηση της μαύρης κοινότητας από την εποχή του τυφώνα Κατρίνα και την καταστροφή της Νέας Ορλεάνης. Θέλοντας να γίνει το “Black Messiah” η φωνή των διαδηλώσεων κατάφερε να κυκλοφορήσει τελευταία στιγμή λίγο πριν τα Χριστούγεννα και εμπιστεύτηκε το υλικό του όσον αφορά το impact. Και πραγματικά έσκασε σαν μπόμπα.

Ο πιο αισθαντικός δίσκος που θα μπορούσε να φέρει το παράσημο της soul εν έτει 2014, με ζωντανή παραγωγή, χαλαρό και groovy παίξιμο και γεμάτο ιδέες και έμπνευση. Είναι δεδομένο ότι θα καταλήξει σχεδόν σε κάθε λίστα, με τη γοητεία του entry  της τελευταίας στιγμής, του μεγάλου comeback, της κοινωνικής ευαισθησίας και βέβαια του φοβερού υλικού του. Χωρίς αντίπαλο, ο πιο μαύρος δίσκος της εποχής.

Δεν είπαμε όμως ότι τα ερεθίσματα είναι αδυσώπητα;

Την ίδια στιγμή, πέφτει στα χέρια του κόσμου ο πιο λευκός δίσκος της εποχής. Μετά από 2 teaser κομμάτια εμφανίζεται το νέο album του Marilyn Manson. Το “Pale Emperor” κουβαλάει το βαρύ φορτίο να βγάλει τον δημιουργό του από το τέλμα των τελευταίων αρκετών ετών και το πρώτο video “Deep Six” φαίνεται να είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται. Φρεσκάδα, rock n roll, ανανέωση, ένας hot Twiggy Ramirez και αυτοί οι στίχοι του Manson, ω αυτοί οι στίχοι του Manson.

Και εδώ είναι το σημείο όπου το ζήτημα γίνεται λεπτό και πρέπει να ισορροπήσουμε.

Είναι γνωστό tricky θέμα το πώς μπορείς να χαρακτηρίσεις ένα album «το πιο μαύρο δίσκο της εποχής» επειδή θα αναφέρεται σε κοινωνικά ζητήματα, θα είναι εμποτισμένος στην κουλτούρα της Αφροαμερικανικής κοινότητας και θα έχει groovy μουσική και να ακούγεται σαν πλεονέκτημα, σαν κάτι ωραίο και θετικό. Γιατί αυτό ακριβώς είναι. Σε αυτή τη βάση έχτισαν τη φήμη τους ο Gil Scott Heron, οι Public Enemy, οι Roots και ένα σωρό άλλοι ωραίοι τύποι. Μαζί και ο φετινός “Black Messiah”.

Υπό το ίδιο πρίσμα, ο Marilyn Manson είναι ο πιο λευκός καλλιτέχνης του κόσμου. Η τεχνοτροπία του, το image, η έκφραση, η forward χρήση της τεχνολογίας, η αφ υψηλού προβοκάτσια, γίνεται πάντα με ένα τρόπο που ΠΟΤΕ, ΚΑΝΕΙΣ μαύρος καλλιτέχνης δε θα έκανε. Και πάει και μου ονομάζει αυτό το πράγμα “Pale Emperor”. Και δηλώνει στο Rolling Stone ότι «σε αυτό το δίσκο, βρήκε το redneck στη φωνή του». Και ο τίτλος “The Slave Only Dreams To Be King” είναι κάπως χοντράδα, ότι και να λέμε. Και μου υποδύεται το Ron Tully, τον ηγέτη της Άριας συμμορίας των φυλακών με ένα σωρό σβάστικες τατουάζ στην 7η σεζόν του Sons Of Anarchy. Ξαφνικά, το να χαρακτηρίσεις ένα album σαν «το πιο λευκό δίσκο της εποχής» δε φαίνεται και τόσο ωραίο, έτσι δεν είναι; Είπαμε, είναι tricky θέμα.

Η ίσως, είναι απλά ώρα να σταυρώσουμε το Marilyn Manson. Σοβαρά, είναι ένα θέμα που δε σηκώνει αστεία. Η Αμερική ανέκαθεν είχε μια υποβόσκουσα τέτοια κουλτούρα, ειδικά στις περιοχές του Νότου, ενώ και οι πιο «πολιτισμένες» επαρχίες βάλλουν ιδεολογικά κατά του Ισλάμ, η Ευρώπη βράζει, η γενικευμένη λιτότητα εδώ και χρόνια ενισχύει τα ακροδεξιά κόμματα και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, στη Δρέσδη συγκεντρώνονται κάθε Κυριακή τους τελευταίους 3 μήνες δεκάδες χιλιάδες «Ευρωπαίοι Πατριώτες Εναντίον της Ισλαμοποίησης της Δύσης», δεν είναι ώρα να παίζουμε.

Και ο Manson τι κάνει; Βρήκε ευκαιρία να εκδηλωθεί; Και έφτιαξε και έναν ωραίο rock δίσκο για επικάλυψη; Ναι, να τον σταυρώσουμε. Επειδή το θέμα είναι σοβαρό. Επειδή προκρίνει το μίσος, όπως έκανε πάντα. Επειδή πρέπει να προστατέψουμε τα παιδιά μας. Ή στην τελική, επειδή διψάμε για αίμα. Και εγώ, και εσύ, και όλοι.

Ή μπορούμε απλά να πούμε την αλήθεια.

Η φράση κλειδί σε όλες αυτές τις 800 λέξεις που προηγήθηκαν είναι η «…όπως έκανε πάντα». Ο Manson δε θα μείνει στην ιστορία για τη μουσική του. Για την τάδε ακολουθία από νότες που τραγουδούσαν στις αρένες οι fans του. Θα μείνει στην ιστορία (όταν αναλυθεί επαρκώς) ως ο πιο επιδέξιος και αποτελεσματικός shock rocker. Είναι η δουλειά του Manson να βγάλει το Σταυρωτή από μέσα σου. Αν δεν είσαι σίγουρος για το αν έχεις στην ψυχή σου πουριτανισμό, απολυταρχικές τάσεις και φασίζουσες ροπές, βούλιαξε σε έναν από τους δίσκους του. Αν στο τέλος διψάς για αίμα (το δικό του συνήθως), μάλλον πρέπει να ανοίξεις κανα βιβλίο παραπάνω.

Ο ίδιος πάντα έλεγε ότι αυτό που κάνει είναι να κρατάει έναν καθρέφτη. Αν εμένα σαν κοινωνία δε μου αρέσει αυτό που βλέπω, δεν είναι δικό του φταίξιμο. Μόνο η καλλιέργεια, η μόρφωση και το να δεις τον κόσμο μπορεί να βελτιώσει αυτή την αντανάκλαση και που να πάρει, δεν υπάρχει κάτι καλύτερο που μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου.

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο