Τι έγινε πριν μια εβδομάδα στο New Long Fest βρε παιδιά;

new

Καμιά φορά αισθάνεσαι ότι είναι αδύνατο να εκφράσεις αυτό που βιώνεις σε μια συναυλία. Τα συναισθήματα που σε κατακλύζουν καθώς παρακολουθείς ένα αγαπημένο συγκρότημα είναι τόσα πολλά και έντονα που απλά νιώθεις ανίκανος να τα αποδώσεις γραπτώς. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα φεστιβάλ όπου έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις ζωντανά πολλά και αγαπημένα συγκροτήματα μαζί! Αυτήν ακριβώς τη φάση βίωσα στο New LongFest που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες στη Νέα Μάκρη. Αν είχατε την ατυχία ή κάνατε το λάθος να μη βρεθείτε εκεί, θα προσπαθήσω να σας αφήσω μια γεύση από το τι παίχτηκε τις προηγούμενες ημέρες στη Νέα Μάκρη στο πιο ενδιαφέρον καλοκαιρινό φεστιβάλ της χώρας μας!

Το New Long Fest είναι μια πολύ δυνατή ευκαιρία για τα τοπικά συγκροτήματα καθώς μοιράζονται τη σκηνή μεταξύ τους ακούγοντας ο ένας τη μουσική του άλλου, παρουσιάζουν καινούριο υλικό από επερχόμενους δίσκους και θυμούνται το παλιότερο που το κοινό τους έχει αγαπήσει και στηρίζει. Θυμίζει περισσότερο μια συγκέντρωση φίλων που βρίσκονται εκεί για να μοιραστούν την αγάπη τους για τη μουσική. Εδώ και 12 χρόνια το New Long Fest (Μουσικά Κύματα) έχει καθιερωθεί ως ένα από τα πιο ξεχωριστά φεστιβάλ που φιλοξενεί συγκροτήματα του εναλλακτικού ήχου και κάθε χρόνο φαίνεται πως η στήριξη από τον κόσμο είναι όλο και μεγαλύτερη.

Φέτος το φεστιβάλ ήταν ακόμα μεγαλύτερο καθώς προστέθηκαν περισσότερες μέρες και περισσότερες μπάντες και ο κόσμος στήριξε με την παρουσία του. Προσωπικά ήταν η πρώτη φορά που το επισκέφτηκα και έμεινα πολύ ευχαριστημένη καθώς είχα την ευκαιρία να δω πολλές αγαπημένες μπάντες μαζί και να αράξω με τους φίλους μου σε ένα όμορφο περιβάλλον δίπλα από τη θάλασσα και μακριά από έγνοιες, προβλήματα και κάθε είδους σκέψη.

Ήμουν εκεί τις 2 από τις 3 ημέρες αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι η τελευταία ημέρα μου άφησε την πιο γλυκιά γεύση και ανάμνηση. Την 1η ημέρα, απ’ όσο πληροφορήθηκα, μιας και δεν μπόρεσα να παρευρεθώ εκεί, τη σκηνή μοιράστηκαν συγκροτήματα με πιο σκληρό ήχο απ’ ότι τις δύο επόμενες μέρες. Ο κόσμος που ήταν εκεί απόλαυσε deathcore και progressive metal φάσεις από μπάντες όπως Mass Infection, Foray between the Ocean, Obzerv, In Search of Atlantis, Κarma Violens, Womb of Maggots,Embrace the Paradox και Chronoboros και για το τέλος αφέθηκε στο acoustic show των Yellow DevilSauce.

1 2 3

 

Για τους μουσικόφιλους λάτρεις και αληθινούς υποστηρικτές των συγκροτημάτων υπήρχε ένα οργανωμένο μέρος λίγο πιο μακριά από τη σκηνή όπου μπορούσε κανείς να βρει υλικό από τα συγκροτήματα, το λεγόμενο merch. Δίσκοι βινυλίου, CD, μπλουζάκια με λογότυπα και σχέδια από τους δίσκους των συγκροτημάτων, στάμπες και όλα τα καλά που χαίρεσαι να έχεις στο δωμάτιο σου σαν ένας όμορφα φρικαρισμένος θαυμαστής!

4

 

Η 2η ημέρα είχε κάτι περίεργα όμορφο στη σύνθεση της καθώς είχες την ευκαιρία να ευχαριστηθείς αρκετά διαφορετικά είδη μουσικής. Οι The Curf σε έβαλαν από την αρχή δυναμικά στο κλίμα με το stoner rock τους,  χαιρόσουν να βλέπεις στη σκηνή τους ορεξάτους Madleaf, πλησίασες πιο κοντά για να ευχαριστηθείς το metal των Free Fall ενώ αμέσως μετά ένιωθες το progressive metal των Still Falling να απευθύνεται στο είναι σου.

57

 

Ταξίδεψες στα πιο όμορφα και αισθαντικά instrumental και post rock μονοπάτια με τους We.own.the.sky οι οποίοι, τουλάχιστον για εμένα, αποτέλεσαν το highlight της βραδιάς πράγμα που φάνηκε τόσο από το ίδιο το συγκρότημα που τρελαινόταν κυριολεκτικά πάνω στη σκηνή όσο και από το κοινό που ακολουθούσε και δεν σταματούσε το χειροκρότημα. Στη συνέχεια πέρασες σε κάτι τελείως διαφορετικό αλλά άπειρα σαγηνευτικό καθώς οιCyanna Mercury σε κράτησαν στη σκηνή με το νεοψυχεδελικό και άκρως μεθυστικό rock ύφος τους ντυμένο με Blues στοιχεία. Ανακάλυψες το επιβλητικό και ατμοσφαιρικό doom των Universe 217 και Omega Monolith,και για το τέλος οι Poem σου χάρισαν ένα ξεχωριστό κλείσιμο με το acoustic show τους.

8 9 10

 

Την 3η ημέρα την περίμενα καιρό και την ευχαριστήθηκα λίγο περισσότερο. Δυστυχώς δεν πρόλαβα τους αγαπημένους Breath after coma αλλά είμαι σίγουρη ότι έκαναν την πιο σωστή αρχή με τον μελωδικό grunge ήχο τους. Σειρά είχαν οι δυναμικοί 10 code με τα ξεσηκωτικά και ζόρικα τραγούδια τους και έναν ήχο με εμφανείς επιρροές από το grunge των 90’s. Αυτό που ακολούθησε στη συνέχεια με τους Insect Radio ήταν ό,τι καλύτερο! Το συγκρότημα αυτό μας ξεσήκωσε με την ενέργειά του και μας έβαλε σε ένα πιο post-hardcore κλίμα με τον κόσμο από κάτω να στηρίζει τρελά. Οι Thelocals στη συνέχεια, μας παρέσυραν με τη ζωντάνια και την ενέργεια τους και εμείς απολαμβάναμε τον drunk n’ roll ήχο τους παρέα με μπύρες και την πιο σωστή διάθεση.

11 12

 

Sun, Rain in Life αποτέλεσαν μια όμορφη έκπληξη για όποιον τους έβλεπε πρώτη φορά ζωντανά με τα μελωδικά φωνητικά τους να εναρμονίζονται με τα βαριά κιθαριστικά riffs και η όλη φάση να θυμίζει post grunge καταστάσεις. Στη συνέχεια απολαύσαμε αγνό nu-metal από ένα συγκρότημα που εκφράζει τα συναισθήματα του μέσα από τη μουσική, τους Maplerun, οι οποίοι μας παρουσίασαν κομμάτια από τον καλοδουλεμένο και ενδιαφέροντα δίσκο τους που περιελάμβανε πολλές και διαφορετικές μουσικές επιρροές.

13 14

 

Και κάπως έτσι η βραδιά πλησίαζε στο τέλος της όμως εμείς ευχόμασταν να μην τελειώσει και να κρατήσει όσο περισσότερο γίνεται. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τις δύο τελευταίες εμφανίσεις της Κυριακής για το New Long Fest οι οποίες μας κράτησαν σταθερά στη σκηνή υπό τους λατρεμένους punk rock ήχους τους. O λόγος για τους Wish Upon a Star και τους Despite Everything. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Οι Wish Upon a Star, το punk rock 4μελές συγκρότημα με επιρροές από NOFX, Bad Religion και Offspring αποτέλεσε πολύ δυνατή επιλογή για το line up της 3ης ημέρας του φεστιβάλ. Τα παιδιά αμέσως μόλις ανέβηκαν στη σκηνή μας παρέσυραν στο καλιφορνέζικο punk των 90’s και εμείς χορεύαμε και τραγουδούσαμε υπό τους ήχους των Lucky Fifth, From time to time, Written inAction και Set me free. Αυτό που ξεχώρισα και εκτίμησα ήταν η επικοινωνία που είχαν οι Wish Upon a Star με το κοινό τους καθώς οι ίδιοι μοιραζόντουσαν μαζί μας δικές τους σκέψεις που αναφερόντουσαν σε κάποιο γεγονός που ήταν συνδεδεμένο με κάποιο κομμάτι τους και μας προετοίμαζαν κατάλληλα για να υποδεχτούμε τους headliners της τελευταίας βραδιάς.

15

 

Παρακολουθώντας τους Despite Everything πάνω στη σκηνή νιώθω πραγματικά αδύναμη στο να αποδώσω με λόγια αυτό που παρατηρώ και ακούω. Ίσως έφταιγε το γεγονός ότι ανυπομονούσα πολύ να τους δω και πάλι, ή απλά προσπαθούσα να συγκρατήσω μέσα μου τη φρικαρισμένη θαυμάστρια! Όπως και να έχει, η εμφάνιση των Despite Everything ήταν λυτρωτική και ξεχωριστή. Οι ίδιοι μας προέτρεψαν να κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά στη σκηνή και όσοι βρεθήκαμε μπροστά αρχίσαμε να τρελαινόμαστε ήδη στα πρώτα ξεσπάσματα του Ink Scattered. Ένας όμορφος χαμός με απανωτά stage divings, σπρωξίδια στο pit και όλους εμάς να τραγουδάμε δυνατά μαζί με το συγκρότημα κομμάτια όπως Pardon my Negativity, Roads Unfold, Tangled Lines καιJokes on us. Στο τέλος μας αποχαιρέτησαν με το That Sinking Feeling και εμείς ελπίζαμε απλά να μη σταματήσουν να παίζουν!

16

 

Η τελευταία βραδιά του New Long Fest έκλεισε πανέμορφα αφήνοντας μας τις καλύτερες εντυπώσεις για αυτό το φεστιβάλ και κάνοντας μας ακόμα πιο ανυπόμονους για το επόμενο καλοκαίρι. Μετά από αυτό το δυνατό 3ημερο με άπειρα local bands μαζεμένα να χαίρονται τη σκηνή και κόσμο από κάτω να υποστηρίζει δε θα μπορούσα να μην ανυπομονώ τρελά για το επόμενο!

17

 

Φωτογραφίες: Αναστασία Παπαδάκη

Το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στο blog Yourlocalband.

Ιλιάνα Παπαπάνου


Εθισμένη σε συναυλίες και ταξίδια με μια δόση ανεξέλεγκτης λατρείας προς τα αιλουροειδή. Αν δε με πετύχεις στα άγρια βουνά του Twin Peaks στα 90's, θα με βρεις στα Ισλανδικά τοπία να μαγεύομαι από τους Sigur Rós .