Το φαινόμενο του Greek Μαλάκα Μπλόγκερ

bl4

Αν κάτι καλό έχει προκύψει από την (έντονη) είσοδο των social media στην καθημερινότητά μας αυτό είναι το ότι αφιερώνουμε όλο και λιγότερο χρόνο στο να παρακολουθούμε τι συμβαίνει στα μπλογκς. Λίγο ο περιορισμένος ελεύθερος χρόνος, καθ’ότι είμαστε απασχολημένοι με το να κάνουμε updates σε Facebook, να ανεβάζουμε φωτογραφίες με τα παπάρια μας στο Instagram, να ακολουθούμε social media περσόνες στο twitter και να κάνουμε match με ψεύτικα profiles στο tinder, λίγο η ίδια η παρακμή των blogs από τα μέσα των 00’s και μετά, λίγο το buzzfeed, λίγο η ουσιαστική απόσυρση από την ενεργό δράση των πιο αγαπημένων bloggers, βαθμιαίως σταματήσαμε να πληκτρολογούμε την λέξη WordPress στις μηχανές αναζήτησης.

Και όταν αναφερόμαστε στο παραπάνω γεγονός ως κάτι το τουλάχιστον «θετικό» το κάνουμε ακριβώς επειδή ανάμεσα σε ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες ή κωμικές αναγνώσεις της καθημερινότητας, πολλές φορές, άθελα μας, πέφταμε σε κάτι σκουπίδια όπως αυτό το πόνημα, από το μακρινό 2012, που το διάβασα όντας άκεφος και με σαββατιανό hangover- πράγμα που κοντολογίς σημαίνει ότι είχα ήδη πολλά νεύρα, δίχως να χρειαστεί να διαβάζω pseudo-intellectual παπαρολογίες.

Διότι ενώ ο τίτλος σε προϊδεάζει για ακόμη ένα εξυπνακίστικο άρθρο σε p(r)opaganda στυλ όπως ‘οι 5 κατηγορίες ανθρώπων που συναντάς όταν σερφάρεις στο tumblr μέσω iphone6’ ο μαν τελικά αποδεικνύεται πολύ δυνατός παίχτης. Ή και όχι.

Ίσως αυτό το άρθρο να μην αποδειχθεί και ιδιαιτέρως χρηστικό καθ’ότι ασχολούμαστε με μια πολύ συγκεκριμένη περίπτωση, από την άλλη παρατηρήσαμε μια σχετικά θετική αντίδραση από τα μέλη της μπλογκόσφαιρας (vom it) ή/και της social media ελληνικής κοινότητας- και δη προσκείμενων στην Αριστερά (ό,τι και να σημαίνει αυτό στις μέρες μας). Καλό είναι να τα σχολιάζουμε αυτά (και) από εδώ, συνεπώς.

Σε κάθε περίπτωση αποφάσισα να επιστρέψω σε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε καλύτερα στο mud times (fuck yeah): προσβλητικό θάψιμο, δηλαδή, δίχως ίχνος πολιτικής ορθότητας, αν και αυτή τη φορά θα σπάσουμε τα κοντέρ γραφικότητας (ή cheesiness αν προτιμάτε) απαντώντας με bullets και επισυνάπτοντας άσχετες φωτογραφίες από hipster chicks και urban τοπία.

Άλλωστε είμαστε όλες ένα μάτσο click-whores που λέει και το άσμα.

bl2

 

  • Ο Ε.Μ.Μ. (Έλληνας Μαλάκας Μπλόγκερ) δεν ξέρει να βάζει σημεία στίξης.
  • Ο Ε.Μ.Μ. είναι αντικαπιταλιστής αλλά εκσπερματώνει πρόωρα όταν βρίσκεται με την vintage φωτογραφική του μηχανή στο ευρωπαϊκό αστικό περιβάλλον (βλ. Camden, Soho, Neuekolln, Red Light District κ.ο.κ.)
  • Ο Ε.Μ.Μ. θα κάνει eye roll όταν δεί ότι δεν έβαλα umlaut στο ‘Neuekolln’.
  • O Ε.Μ.Μ. διαβάζει footnotes του Adorno.
  • Ο Ε.Μ.Μ. πήγε στο Βερολίνο πριν γίνει cool. Και αυτός και το Βερολίνο.

bl1

 

  • OE.M.M. ελέγχει την φάση.
  • Τι στο μπούτζο είναι η ελληνική ιδεολογία ρε κούκλε που το ‘χεις κοτσάρει και πρώτο- πρώτο στο description σου;
  • Ο Ε.Μ.Μ. πιστεύει ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε φυλές. Επίσης από τα γραπτά του μάλλον συμπεράνουμαι ότι οι Έλληνες πάνε στο Βερολίνο από χόμπυ και όχι ως μετανάστες.
  • Ο Ε.Μ.Μ. κόπτεται για τα δικαιώματα των μειονοτήτων (ελπίζουμε) αλλά αδυνατεί να κατανοήσει πως όταν αναφερόμαστε σε υποκείμενα τα οποία μοιράζονται ένα κοινό πολιτιστικό, γλωσσικό, ή ακόμα και θρησκευτικό background ενδέχεται να είναι ευκολότερο για εκείνους να κοινωνικοποιηθούν.
  • Η αντίληψη του Ε.Μ.Μ. περί αγανακτισμένων είναι οριακά πιο αντιδραστική από αυτή του ΚΚΕ.
  • Όπως έχετε ήδη καταλάβει έχετε βρεθεί σε μια πολύ περίεργη πλευρά του internet.
  • Αυτό με την κριτική από τα πάνω μήπως να το κοιτάζαμε λίγο;
  • Ο Ε.Μ.Μ. στάζει λίγο χολή όταν αναφέρει την λέξη «αντιϊμπεριαλισμός».
  • Για να σοβαρεύουμε λίγο το πράμα, μέσα στην αντιδιαλεκτική του ρητορική προσπαθεί να καρπωθεί προστάγματα περί «αντισεξισμού» ή «αντι-ομοφοβίας» καταδικάζοντας συνεκδοχικά ρατσιστικές συμπεριφορές οι οποίες είναι πράγματι απαράδεκτες (και ναι, τις συναντάμε πολύ συχνά εντός της συντηρητικής ελληνικής κοινωνίας, ή ακόμη και σε μικρογραφίες αυτής) ωστόσο, αποκομμένη από μια υλιστική προσεγγιση, μας παρουσιάζεται ως θρυμματισμένος λόγος που καταλήγει ευνουχισμένος ή -στην καλύτερη των περιπτώσεων- απλά προοδευτικά επιδερμικός. Ένα παρόμοιο άρθρο θα μπορούσε να γράψει κάποιος ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως νεοφιλελεύθερος ή σοσιαλδημοκράτης.
  • Ο Ε.Μ.Μ. δίνει hyperlink σε άρθρο του protagon.gr (α, ναι είπαμε ότι είναι αντικαπιταλιστής έτσι;)
  • Ο Ε.Μ.Μ. ζέχνει μικροαστίλα.
  • Κάνει γενικεύσεις, και απευθύνει το άρθρο προς «σκεπτόμενους ανθρώπους». Ξέρετε, έτσι ψαγμένες φατσούλες. (Ρε σεις μήπως είναι τόσο καλή τρολιά τελικά;)

bl3

  • Εκτός από Adorno διαβάζει και Άρεντ, αν και κάτι πατάτες του στυλ «ρατσισμός απέναντι στους λευκούς» τα κάνει αβαβα.
  • OE.M.M. θεωρεί αντισημιτισμό την μη apriori στήριξη στον εγκληματία πολέμου Νεντανιάχου.
  • Σε άλλο πιο πρόσφατο entry του μάγκα διαβάζουμε ότι «Ίσως η πίεση που αντιμετωπίζει όταν μαχαιρώνουν κάθε ώρα τους πολίτες της χώρας του, όταν θέλουν να ακυρώσουν την ύπαρξη του δικού του κράτους, όταν τίθεται ζήτημα μέσω της Unesco να χαρακτηριστούν ως μουσουλμανικοί οι χώροι που μέχρι σήμερα υπήρξαν σημεία εβραϊκής θρησκευτικής παράδοσης, ίσως όλα αυτά να οδηγούν σε λάθος διατυπώσεις και συναισθήματα.» Ναι, κυρίες και κύριοι για τον Νεντανιάχου μιλάμε ακόμα.
  • Γενικά είναι αντισημιτισμός να αναφερεσαι στους Εβραίους, εάν δεν είσαι και εσύ Εβραίος.
  • Ανατωτιέμαι αν ο Ε.Μ.Μ. θα δείξει τον ίδιο ζήλο ξεμασκαρεύοντας το παραμύθι περί «εθνάρχη» τώρα που αποκαλύπτεται σιγά- σιγά ο σκοτεινός ρόλος που έπαιξε σε σχέση με τον αφανισμό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Αλλά ναι, ξέχασα, το blog αφορά την κομμουνιστική ανασυγκρότηση.
  • Επειδή προφανώς εάν ο Ε.Μ.Μ. διαβάσει αυτό το κείμενο θα με θεωρήσει αντισημιτιστή, καλό είναι να μην του κόβουμε την ορμή καθ’ότι εκτός των άλλων είμαι και σεξιστής: βυζγιά, κώλοι, μουνιά- μουνιά γαμώ τον πειραιά γαυροι μουνιά.

bl5

 

  • Συμφωνα με τον Ε.Μ.Μ. για να αποδείξεις ότι είσαι αντι-ομοφοβικός πρέπει να μπεις σε dark room. Στο Βερολίνο. Α, και να μην ενοχλείσαι όταν στην πέφτουν.
  • Ο Ε.Μ.Μ. είναι ψιλοτραγική περίπτωση γενικά εδώ που τα λέμε.
  • «Αυτής της νέας γενιάς που ήρθε να αναζητήσει το “γερμανικό όνειρο” σε μια χώρα σταθερή που προσέχει τα οικονομικά της και τους πολίτες της.»
  • Δεν περιγράφω άλλο.

Τα φιλιά μας από την γραφική Καληδονία. Σας αφήνω επειδή πρέπει να πάω σε party του Greek Community για να ακούσω Ρέμο και να χαλάσω την αισθητική των Ελλήνων hipster (σκεπτόμενων και μη) που με τόση ευκολία και γαματοσύνη προσαρμόζονται αρμονικά στην πολιτισμένη Δύση.

Closerius out.

bl6

Closerfield


Μουσικός, κοντός, αξύριστος. Τα τελευταία 9 χρόνια πίνει Stoli με δύο πάγους και φέτα λεμόνι. Όχι κάθε μέρα. Τι μας περάσατε;