Το κινηματογραφικό 2017: τι κρατάμε και τι ξεχνάμε

head
Εντάξει, το 2017 δεν ήταν και η κορυφαία χρονιά για το σινεμά. Παρόλα αυτά ακόμα και φέτος όπως και κάθε χρονιά, υπήρξαν οι στιγμές που χειροκροτήσαμε, που χασμουρηθήκαμε, που ανατριχιάσαμε και που αρχίσαμε τις μούτζες μέσα στη σκοτεινή αίθουσα (κι όχι μόνο). Η παρακάτω λίστα επ’ ουδενί δεν αποτελεί κινηματογραφικό οδηγό του 2017, παρά μόνο μια ενδεικτική καταγραφή όσων (θυμόμαστε ότι) είδαμε μέσα στη χρονιά, τα καλά, τα κακά και τα άσχημα.
 
 
Από τα οποία κρατάμε τα:
 
 
get_out
 
Get Out
Το θρίλερ της χρονιάς και η πιο ανανεωτική ματιά στο horror εδώ και χρόνια, είναι κατά 40% κωμωδία, ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το είδος.
 
 
logan
 
Logan
Η πιο κόντρα super-hero movie για όσους ασφυκτιούμε σιγά-σιγά με τα συνεργατικά blockbusters, είναι και το μέλλον των comic ταινιών. Ό,τι πιο ανθρώπινο στο είδος κι ό,τι καλύτερο φέρει το Marvel logo μαζί με το Deadpool.
 
 
blade_runner_2049
 
Blade Runner 2049
Η ταινία της χρονιάς, το καλύτερο sequel όλων των εποχών (συγγνώμη Νονέ), το sci-fi που έχει τη σοφία να ρωτά κι όχι την έπαρση να απαντά, οι ομορφότερες εικόνες, οι καλύτερες Harrison Ford μπουνιές από το τρίτο Indiana Jones.
 
 
good_time
 
Good Time
Ωμό και σκληρό τουρ στον κόσμο των μικροκακοποιών της Νέας Υόρκης, σε ένα crime drama τόσο ρεαλιστικό που προκαλεί αμηχανία. Ο Robert Pattinson δεν θα είναι ποτέ ξανά «ο τυπάς από το Twilight».
 
 
star_wars
 
Star Wars: The Last Jedi
Και μόνο ότι ο Kylo Ren έχει εξελιχθεί στον πιο ολοκληρωμένο, απρόβλεπτο κι ενδιαφέροντα χαρακτήρα που υπήρξε ποτέ στη saga, ανεβάζει το κεφάλαιο VIII στη θέση της τρίτης καλύτερης Star Wars ταινίας. Αλήθεια, εσείς που επιβιώσατε από τα I, II & III για να χαλαστείτε τώρα, τι φάση;
 
 
baby_driver
 
Baby Driver
Τον ρυθμό που πιάνει ο (έστω, λίγο σκουριασμένος) Edgar Wright όταν κάνει action σινεμά, άλλοι δε μπορούν να τον πιάσουν ούτε με τον τερταπλάσιο προϋπολογισμό. All you need is one killer track.
 
 
it
 
It
Το θρίλερ που θα έπρεπε να έχουμε δει στην ηλικία των πρωταγωνιστών του, για να βαφτούμε ισόβια horror fans. Δηλαδή θρίλερ για παιδιά, όχι και τίποτα σοβαρό.
 
 
mother
 
Mother!
Μπορεί ο Aronofsky να πέτυχε τα μισά από (τα πολλά) όσα θα ήθελε να πει/συμβολίσει, αλλά τόσο δυνατή εμπειρία στο σινεμά δεν πρέπει να τη χάσει κανείς, fan ή hater. Τέτοιες ταινίες λείπουν.
 
 
kong
 
Kong: Skull Island
Το χαζό εξωτικό σινεμά δράσης στα καλύτερά του, με χαζά αστεία, με Σάμιουελ Τζάκσον και Τζων Γκούντμαν, με έναν απειλητικό King Kong αλλά και με μερικά από τα πιο όμορφα κάδρα που έχουμε δει ποτέ στο χαζό εξωτικό σινεμά δράσης.
 
 
ww
 
Wonder Woman
Για μια στιγμή πειστήκαμε ότι στην DC έπαθαν ποιότητα, και τελικά δυστυχώς το WW θα μνημονεύεται σαν το μόνο άσπρο πρόβατο του DCU.
 
 
apes
 
War of the Planet of the Apes
Παλιομοδίτικη σκηνοθεσία, χώρος για ανθρώπινες (πιθηκίσιες;) ανάσες, κλισέ slow-mo που ΣΚΙΖΟΥΝ και εύκολα το καλύτερο κεφάλαιο της σειράς. Ο Caeasar ανήκει στην αφρόκρεμα των σινε-ηρώων.
 
 
spiderman
 
Spiderman: Homecoming
Σαν Deadpool για παιδικό κανάλι. Κι ό,τι συγκρίνεται με το Deadpool, μόνο καλό είναι.
 
 
okja
 
Okja
Με ένα εξωφρενικό σενάριο που θα φάνταζε υπερβολικό ακόμα και για animation, το Netflix συνδύασε περιπέτεια, ενήλικο χαβαλέ και παιδική ευαισθησία χτυπώντας σε στα 30 σου περίπου εκεί που σε χτυπούσε η Pixar στα 15 σου.
 
 
loving_vincent
 
Loving Vincent
Μπορεί το τμήμα μάρκετινγκ να έβαλε σαν εμπροσθοφυλακή τα ζωγραφισμένα στο χέρι 12 καρέ το δευτερόλεπτο, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε κυρίως με ένα τίμιο αστυνομικό δράμα χαμηλών τόνων και, οκ, κορυφαίας αισθητικής.
 
 
 
…και ξεχνάμε τα:
 
 
dunkirk
 
Dunkirk
Καλά κατάλαβε ο Nolan ότι όσο εμβαθύνει στους χαρακτήρες του τόσο γραφικός γίνεται, κι αυτή τη φορά αποφάσισε να κάνει πρωταγωνιστή το πλήθος. Και δυστυχώς αποδεικνύεται ξανά λίγος να εκμαιεύσει από τον θεατή του κάτι πιο ανθρώπινο από απλό θαυμασμό για το μέγεθος του project. Για το ανεκδιήγητο φινάλε ας μας τα δικαιολογήσουν (ξανά) οι θρησκευτικής ευλάβειας τυφλωμένοι πιστοί του σκηνοθέτη.
 
 
guardians
 
Guardians of the Galaxy vol.2
Κάποτε οι CEOs της Marvel αποφάσισαν ότι η συνταγή της επιτυχίας πρέπει να περιλαμβάνει όλο και περισσότερο χιούμορ αλλά αυτό κάπως μεταφράστηκε ότι το μόνο που χρειάζεσαι για μια ταινία είναι αστεία κάθε 60’’ (πετυχημένα ή όχι, μικρή σημασία έχει), αναμάσημα προηγούμενων ταινών και πολλά-πολλά χρώματα.
 
 
thor
 
Thor: Ragnarok
Σαν το Guardians αλλά ακόμα λιγότερο πετυχημένο.
 
 
justice_league
 
Justice League
Ήταν κάποιο αστείο αυτό που είδαμε κι όπου να’ναι θα σκάσει η κανονική ταινία, ε;
 
 
alien_covenant
 
Alien: Covenant
Ο Ridley Scott εξακολουθεί να ασελγεί στο franchise που ο ίδιος δημιούργησε, με τόση ατσαλοσύνη κι έλλειψη ταλέντου που ένα Xenomorph γρυλίζοντας στη καρέκλα του σκηνοθέτη θα τα κατάφερνε καλύτερα.
 
 
dark_tower
 
The Dark Tower
Κακό ακόμα και για τη λίστα με τις κακές μεταφορές King, που ομολογουμένως είναι μια πολύ κακή λίστα.
 
 
it_comes_at_night
 
It Comes at Night
Τελικά τη νύχτα ήρθε η μόνο βαρεμάρα χάρη σε ένα hyped θρίλερ που θεώρησε ότι είχε το ταλέντο να κάνει σινεμά χρησιμοποιώντας μόνο παύσεις και καλό διευθυντή φωτογραφίας.
 
 
valerian
 
Valerian and the City of a Thousand Planets
Αν έχετε να επιλέξετε μεταξύ αυτής της ταινίας κι ενός Σαββατοκύριακου καταναγκαστικής εργασίας στις τουαλέτες κάποιας φυλακής στη Βόρεια Κορέα, προτιμήστε το δεύτερο.
 
 
 
 

Διονύσης Νταλκάς


Αποψιάτορας. Ημιμαθής ξερόλας. Εθισμένος στο ρολό φυσαλίδας. Είδωλο του ο Ιζνογκούντ.