Το Μακεδονικό θα λύσεις; -Ναι.

τσιπρας_ζαεφ

Χρειάστηκε να περάσουν 71 χρόνια από την ίδρυση της γειτονικής χώρας ως ομόσπονδο κράτος της Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας και 26 από την ανεξαρτητοποίηση της υπό το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για να λήξει η διαμάχη με την Ελλάδα αναφορικά με το όνομα της.

 

Ειδικά τα τελευταία 26 χρόνια ήταν γεμάτα από έναν ανούσιο εθνικιστικό οίστρο που ευδοκίμησε και στις δύο χώρες, συνεχή πισωγυρίσματα που μόνο μίσος έσπερναν ανάμεσα στους πολίτες τους και κυρίως πολιτικές προσωπικότητες που πόνταραν σε αυτήν τη διαμάχη για να επωφεληθούν και να κερδίσουν πολιτική οντότητα που υπό άλλες συνθήκες δε θα βίωναν ποτέ.

 

Σημασία έχει ότι, με τις όποιες συγκυρίες επικρατούν στην Βαλκανική χερσόνησο, δύο κυβερνήσεις αποφάσισαν να αφήσουν στην άκρη το πολιτικό κόστος με σκοπό να επιλύσουν ένα πρόβλημα που ταλανίζει εδώ και χρόνια και τις δύο χώρες. Το αν όντως έδωσαν λύση στο ζήτημα θα το δείξει ο καιρός, αυτή τη στιγμή σημασία έχει ότι βαδίζουν και οι δύο στον σωστό δρόμο, αυτόν που έπρεπε να ακολουθήσουν οι προκάτοχοι τους πριν αρκετό καιρό.

ζαεφ

 

Η έννοια της «νίκης» αναπόφευκτα παρουσιάζεται σε κάθε διπλωματική συζητήση. Πάντα κάποιος πρέπει να παρουσιάζεται ως νικητής και κάποιος ως ηττημένος. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, πέρα από το γόητρο της επικράτησης και της επιβολής της γνώμης κάθε πλευράς, νικήτρια αναδεικνύεται η έννοια της λογικής. Αυτή που λέει ότι η Μακεδονία αποτελεί ιστορικά μία γεωγραφική περιοχή της οποίας τα όρια εκτείνονται σε τρία σύγχρονα κράτη. Το που ανήκει ο πολιτισμικός πλούτος που άφησαν οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής είναι άλλη συζήτηση. Σημασία έχει ότι στη σύγχρονη εποχή η Βουλγαρία, η Ελλάδα και η πΓΔΜ μοιράζονται τα γεωγραφικά όρια της Μακεδονίας.

 

Με βάση αυτή την ιστορική αλήθεια, η πΓΔΜ είχε κάθε λόγο να ζητά η λέξη Μακεδονία να εμπεριέχεται στην επίσημη ονομασία της. Είναι ιστορική ανοησία να θεωρεί η Ελλάδα πως είναι η μόνη χώρα που έχει δικαίωμα στο όνομα της Μακεδονίας. Φυσικά και ο πολιτισμικός πλούτος των αρχαίων Μακεδόνων αποτελεί κατά μία έννοια ιστορική κληρονομιά του σύγχρονου ελληνικού κράτους όμως η γεωγραφική έκταση της Μακεδονίας δεν ανήκει μόνο στην Ελλάδα.

 

Αυτό το ζήτημα έχει επιλυθεί από τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 που έδινε το 51% της Μακεδονίας στην Ελλάδα, το 38% στη Σερβία και το 10% στη Βουλγαρία.

Μακεδονία

 

Προφανώς και η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ήταν εξίσου μια ιστορική παραχάραξη από πλευράς της γειτονικής χώρας αν και εν τέλει είχε ευεργετικά αποτελέσματα για εκείνη. Η πΓΔΜ αποτελεί μαζί με την Σλοβενία τις μοναδικές χώρες της πρώην ενωμένης Γιουγκοσλαβίας οι οποίες δε γνώρισαν τη φρίκη του εμφυλίου πολέμου. Αυτό συνέβη γιατί παρότι οι εθνοτικές ομάδες που αποτελούσαν το νεοσύστατο κράτος ήταν σλαβικής και αλβανικής καταγωγής, ζούσαν υπό την μακεδονική εθνικότητα κάνοντας πέρα τις διαφορές της καταγωγής τους. Αυτό τους κράτησε ενωμένους.

 

Όμως όπως οι Έλληνες, έτσι και οι κάτοικοι της πΓΔΜ έπεφταν ανέκαθεν θύματα αμοραλιστών που ήθελαν να κερδίσουν πολιτικά. Στην Ελλάδα, ο Αντώνης Σαμαράς ο οποίος ήταν ανύπαρκτος πολιτικά έκανε καριέρα και έγινε πρωθυπουργός επειδή επένδυσε στον εθνικιστικό οίστρο που ήθελε μόνο την Ελλάδα να έχει δικαίωμα στο όνομα Μακεδονία. Αντίστοιχα στην πΓΔΜ ο Νίκολα Γκρουέφσκι διετέλεσε 10 χρόνια πρωθυπουργός βασιζόμενος στο αφήγημα ότι οι συμπολίτες του ήταν απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, στήνοντας αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων και δείχνοντας αλαζονική αδιαλλαξία στο ζήτημα του ονόματος αρνούμενος τη σύνθετη ονομασία.

 

Η λογική έλεγε εδώ και 26 χρόνια ότι και οι δύο χώρες είχαν δικαίωμα στο όνομα Μακεδονία. Με τη διαφορά όμως ότι επειδή η γειτονική χώρα είναι ανεξάρτητη και δεν αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου κράτους, έπρεπε να μπει στο όνομα της και ένας γεωγραφικός προσδιορισμός. Η ονομασία Severna Makedonija ίσως αποτελεί την ιδανική λύση καθώς προσδιορίζει τη γεωγραφική τοποθεσία της χώρας ως προς την ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας ενώ η σλαβική ονομασία δείχνει την εθνοτική καταγωγή των κατοίκων της χώρας, διαχωρίζοντας τους από αυτούς της ελληνικής Μακεδονίας.

 

Επίσης, η συμφωνία χαρακτηρίζει τη γλώσσα τους ως μακεδονική με τη διατύπωση ότι ανήκει στην οικογένεια των Νότιων Σλαβικών γλωσσών κάτι που κλείνει μια για πάντα τη συζήτηση για την καταγωγή των κατοίκων της περιοχής. Αυτή η αναγνώριση αποτελεί 26 χρόνια μετά, την επιβεβαίωση του τότε προέδρου της πΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ ο οποίος είχε πει ότι «είμαστε Σλάβοι».

 

Σε αυτή τη διαπραγμάτευση και οι δύο πλευρές πήραν αυτό που δικαιούνταν. Η μεν πΓΔΜ έλυσε μια διαμάχη που την κρατούσε δέσμια και εκτός διεθνών οργανισμών όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ενώ η Ελλάδα αντιλαμβανόμενη τη λογική αλλά και τις ρεαλιστικές πολιτικές συνθήκες έκανε τη γειτονική χώρα να παραδεχθεί την εθνοτική της καταγωγή βάζοντας τέλος μια για πάντα σε όποια ιστορική παραχάραξη. Πλέον και οι δύο έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν μπροστά, αφήνοντας πίσω τους μια τεράστια πληγή που εξέθρεψε το τέρας του εθνικισμού και συντήρησε ψεύτικα αφηγήματα που εκμεταλλεύτηκαν πολιτικοί παράγοντες για προσωπικό τους όφελος.

 

τσιπρας

 

Πρέπει μεταξύ άλλων να αναφερθεί ξανά το γεγονός ότι τη θέση της σύνθετης ονομασίας την υιοθέτησε και διαπραγματεύτηκε με βάση αυτή η κυβέρνηση Καραμανλή το 2008. Αυτό σημαίνει ότι από τότε η ελληνική κυβέρνηση τάχθηκε με τη λογική γνωρίζοντας πως είναι ανθρωπίνως αδύνατο η γειτονική χώρα να μην περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία στο όνομα της. Επομένως η υιοθέτηση της λογικής δεν εξαρτάται από την ιδεολογική κατεύθυνση του καθενός αλλά από την ψύχραιμη και ρεαλιστική του σκέψη. Δυστυχώς, η τότε κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει την ακραία εθνικιστική προσωπικότητα του Νίκολα Γκρουέφσκι, με αποτελέσμα να χαθούν άλλα 10 χρόνια.

 

Η ιστορία ευτυχώς έγραψε ότι η γειτονική χώρα θα ονομάζεται «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» δίνοντας τέλος σε μια ανούσια κόντρα.

 

Parker George


Wannabe δημοσιογράφος, με επαναστατικές ρίζες σφυρηλατημένες στην Αβάνα. Ξεχασμένος σε μια γωνιά του ευρωπαϊκού νότου.