Strict Standards: Declaration of prettymenu::start_el() should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/themes/mudtimes/functions.php on line 258
Το Moonlight και το βάρος ενός αγαλματιδίου - Mud Times
Notice: Undefined index: mobile_avatar_display in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 815

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 879

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 880

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 881

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 882

Το Moonlight και το βάρος ενός αγαλματιδίου

moonlightmain

Το Χόλιγουντ είναι γεμάτο με ιστορίες που στο επίκεντρό τους έχουν πρόσωπα εξέχοντα και γεγονότα που αποκολλούνται πλήρως από την καθημερινότητα. Βίοι που αγγίζουν τα όρια του μύθου, συμβάντα που οδηγούν σε πράξεις εκτυφλωτικά ηρωικές και συγκρούσεις μεταξύ υπερανθρώπων, άλλοτε στέκονται ως δραματοποιημένες μεταφορές πραγματικών γεγονότων, άλλοτε ως μυθοπλασία με διάθεση αλληγορικών σχολιασμών και άλλοτε θέλουν απλά να διασκεδάσουν. Ο σκοπός δεν είναι πάντα ίδιος, ούτε το αποτέλεσμα. Το κοινό χαρακτηριστικό είναι η μεγέθυνση των συστατικών ώστε οι όποιες περιπλοκότητες να αποφευχθούν και τα όρια μεταξύ των ηρώων αλλά και των συναισθημάτων να παραμένουν ευδιάκριτα. Άλλωστε, χωρίς να είναι αυτό απαραίτητα καλό ή κακό, τα χούγια της χολιγουντιανής αφήγησης είναι το μέτρο σύγκρισης για να χαρακτηρίσουμε «κινηματογραφικό» στην καθομιλουμένη έναν έρωτα ή ένα επίτευγμα. Όταν βέβαια η ζωή προσπαθεί να μιμηθεί την τέχνη αναζητώντας αυτά που εκείνη της έταξε, τότε ξεκινάει μια τεράστια συζήτηση περί ευθύνης. Σε κάθε περίπτωση, οι δυο τους θα περπατούν για πάντα χέρι με χέρι και αυτήν την αλληλεπίδραση φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά το Moonlight που δεν είναι μια ιστορία από αυτές που περιγράφονται παραπάνω. Η ομορφιά στην ταινία του Μπάρι Τζένκινς είναι παντελώς αποκομμένη από τις υπερμεγεθύνσεις και τους συναισθηματικούς εκβιασμούς που κάποιος άλλος θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί λόγω του φύσει ευαίσθητου περιεχομένου της.

 

Η ταινία αφηγείται το coming-of-age του Σαϊρόν, ενός παιδιού που μεγαλώνει στις γειτονιές του Μαϊάμι. Το περιβάλλον, η εθισμένη στα ναρκωτικά μητέρα του και η ανάγκη αναζήτησης της σεξουαλικής του ταυτότητας, τον φέρνουν στη μόνιμη θέση του δέκτη ψυχικού και σωματικού εκφοβισμού. Μοναδικό του καταφύγιο ο Χουάν (εκπληκτικός Μαχέρσαλα Αλί), ένας έμπορος ναρκωτικών, που θα συναντήσει τυχαία και στο πρόσωπο του οποίου θα βρει την τρυφερότητα, την πατρική φιγούρα που δεν γνώρισε ποτέ αλλά και το έναυσμα για να ξεκινήσει η ιστορία που διαδραματίζεται σε τρεις διαφορετικές στιγμές της ζωής του.

 

Το σπουδαίο που καταφέρνει ο Τζένκινς δεν έγκειται μόνο στην απεικόνιση του κεντρικού του ήρωα (τον οποίο ενσαρκώνουν τρεις διαφορετικοί ηθοποιοί στα τρία χρονικά χωρισμένα κεφάλαια) και της μόνιμης πάλης με τον κόσμο γύρω του, αλλά και στο ότι προκύπτουν αγωνίες με τις οποίες ο καθένας είναι καταδικασμένος να συνδεθεί, όχι γιατί εκβιάζονται, αλλά γιατί είναι τόσο γήινες και ανθρώπινες. Η ανάγκη της συμφιλίωσης του ατόμου με τον εαυτό του, η προσπάθειά του να σταθεί παρά τη βία που του ασκείται, η αναζήτηση της συντροφικότητας και ο προσδιορισμός του ανδρισμού είναι μερικές από αυτές.

 

Το Moonlight δεν είναι μια ταινία που καταθέτει άποψη αφ’ υψηλού. Δεν είναι η φανταχτερή αφήγηση μιας κάποιας ζωής. Είναι μια ταινία η οποία στην ψυχή της ευθυγραμμίζεται με την οποιαδήποτε ζωή ακριβώς γιατί επιλέγει να κρατήσει τα πόδια της στη γη και να βουτήξει στην πραγματικότητα. Είναι μια ταινία για τους ανθρώπους στους οποίους ασκείται καταπίεση, για τους ανθρώπους που ασκούν καταπίεση, ακόμα και για τους ανθρώπους που σφυρίζουν αδιάφορα στην θέα της. Ίσως κάποιος αισθανθεί ταύτιση με σκόρπια διλήμματα των διάφορων χαρακτήρων αλλά αποκλείεται να μην βρει θέση στην εξίσωσή της και να μην νιώσει την προτροπή να κοιτάξει προς τον εαυτό του με περισσότερο θάρρος και προς τον διπλανό του με περισσότερη ανθρωπιά.

 

Σε λίγο καιρό η Ακαδημία απονέμει τα βραβεία Όσκαρ και το Moonlight συμμετέχει σε οκτώ κατηγορίες. Ανεξάρτητα με το αν αυτά τα χρυσά αγαλματίδια έχουν εν τέλει οποιαδήποτε σημασία ή οποιοδήποτε ειδικό βάρος, σε μια εποχή που οι πιο απάνθρωπες προθέσεις έχουν αποκτήσει πολιτική φωνή και προσπαθούν να αποποινικοποιηθούν σε συνειδήσεις, μακάρι ο Τζένκινς και η ταινία του να φύγουν με ό,τι καλύτερο. Όχι πως μπορεί ένα βραβείο σε μία γκλαμουράτη τελετή να λογίζεται ως ηθική ισοφάριση, αλλά μπορεί να βοηθήσει την ταινία να μπει σε όσα το δυνατόν περισσότερα σπίτια. Και όταν η τέχνη γεννά κάτι τόσο όμορφο μιμούμενη με ειλικρίνεια τη ζωή, ίσως να μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο.

 

Υ.Γ Αν ο Jenkins πάρει το Όσκαρ σκηνοθεσίας, θα είναι ο πρώτος μαύρος σκηνοθέτης που το επιτυγχάνει αυτό. Την ίδια στιγμή, οι ανά τον κόσμο λάτρεις και συμπαθούντες του Ντόναλντ Τραμπ θα πληκτρολογούν μετά μανίας #MakeOscarsWhiteAgain .

 

Βαγγέλης Ανανίδης


Διπολικός. Επειδή μοιράζεται την ημέρα των γενεθλίων του με τον Stevie Ray Vaughan, τον Denis Villeneuve και τον Zlatan Ibrahimovic, νομίζει πως είναι προορισμένος για κάτι σπουδαίο. Δεν είναι.


Notice: Use of undefined constant php - assumed 'php' in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/themes/mudtimes/single.php on line 17