Το περασμένο Σάββατο αποδείξαμε ότι παραμένουμε πιστοί στον Πλανήτη Δία (Planet of Zeus//Big Nose Attack 17.12.16, Gagarin 205)

1

Αυτό που βίωσα το βράδυ του Σαββάτου σ’ ένα κατάμεστο Gagarin δε θυμάμαι να έχει συμβεί πολλές φορές σε όσες συναυλίες έχω βρεθεί εδώ και αρκετά χρόνια. Με συναρπάζει απίστευτα να βλέπω το κοινό να είναι τόσο παθιασμένο και αληθινό, πόσο μάλλον όταν αυτό προκύπτει έχοντας στη σκηνή ένα από τα αγαπημένα μου πλέον αθηναϊκά συγκροτήματα. Και τονίζω το πλέον γιατί δεν ήταν η πρώτη φορά που είδα τους Planet of Zeus στη σκηνή να τα δίνουν όλα, αλλά ήταν η φορά που φεύγοντας στο τέλος της συναυλίας ένιωθα ότι είχα περάσει τόσο καλά και ότι το είχα πολύ ανάγκη να απολαύσω ένα τίμιο συγκρότημα σε μια επική εμφάνιση του!

Φτάνοντας στο venue και έχοντας κάνει το απαραίτητο πέρασμα από τον πάγκο του merch κατευθύνθηκα προς τη σκηνή του Gagarin όπου πέτυχα τους αγαπημένους Big Nose Attack να ξεσηκώνουν τον κόσμο που βρισκόταν ήδη εκεί από νωρίς.

Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι τα δυο αδέρφια θα ταίριαζαν στο line up και θα έκαναν ένα τίμιο άνοιγμα για να υποδεχθούμε τους Planet of Zeus και έτσι ακριβώς έγινε. Το pizzadelic blues rock τους είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρον ειδικά όταν τους έχεις παρακολουθήσει από τα πρώτα τους βήματα και χαίρεσαι να βλέπεις την όλο και καλύτερη εξέλιξή τους. Από τη μια τα ρυθμικά τύμπανα του Little Tonnie και από την άλλη η ηλεκτρισμένη κιθάρα του Boogieman μας κράτησαν επί σκηνής και μας διασκέδασαν παίζοντας μας κομμάτια και από τους 3 δίσκους τους όπως τα Not the One, Down with me, Yeah! (That girl) και Left Alone.

2

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας  ήμουν τόσο απορροφημένη που έχασα την αίσθηση του χρόνου και δεν κοίταξα καν την ώρα, αλλά κατάλαβα ότι τα changeovers τηρήθηκαν σωστά, πράγμα πολύ σημαντικό για τη ροή της συναυλίας.

Παρακολουθώντας τους Planet of Zeus επί σκηνής νιώθω αδύναμη στο να αποδώσω γραπτώς ό, τι πραγματικά συνέβη εκείνο το βράδυ. Από τα πρώτα λεπτά που ανέβηκαν τα παιδιά και πριν καν ξεκινήσουν να παίζουν, όλο το Gagarin ήταν προσηλωμένο και ανυπόμονο για το τι θα ακολουθήσει φωνάζοντας το σύνθημα «Σεξ και βία στον πλανήτη Δία». Με το πρώτο ξέσπασμα του Loyal to the Pack ακολούθησε ένας όμορφος χαμός με το κοινό να τρελαίνεται κυριολεκτικά τραγουδώντας τους στίχους του πρώτου κομματιού από το καινούριο άλμπουμ των Planet of Zeus.

Ο δίσκος όντας πρόσφατος, είχε την τιμητική του και εμείς είχαμε τη ευκαιρία να απολαύσουμε και τα υπόλοιπα εξίσου δυνατά κομμάτια του όπως το συναισθηματικό Them Nights, τα ζόρικα Devil calls my name και Your love makes me wanna hurt myself, το ατμοσφαιρικό Retreat (το οποίο θύμιζε άπειρα ένα συνδυασμό Don’t Cry και Civil War από Guns n’ Roses) καθώς και το ρυθμικό Little Deceiver. Πέρα από το Loyal to the Pack όμως, ακούσαμε και αγαπημένα μας κομμάτια από παλιότερους δίσκους τους όπως τα Leftovers, Vigilante, Vanity Suit, A girl named Greed, No tomorrow και Macho Libre.

3

Οι Planet of Zeus φαινόντουσαν να το απολαμβάνουν όσο και εμείς καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που μας εκμυστηρεύτηκαν το πόσο χαρούμενοι ένιωθαν που βρίσκονταν και πάλι στο «σπίτι» τους έπειτα από το ευρωπαϊκό τους τουρ. Σαφώς δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα απανωτά stage divings, τα γενικότερα χαρούμενα ουρλιαχτά και τα συνεχή sing along του κοινού πράγματα τα οποία χαίρεσαι να βλέπεις ότι συμβαίνουν σε ένα live που έγινε γρήγορα sold out και ανταποκρίθηκε επιτυχώς στις προσδοκίες του κόσμου που βρισκόταν εκεί, είτε γιατί ήθελε να δει επιτέλους ένα καλό live, είτε γιατί απλά είχε ανάγκη να ακούσει καλή μουσική από ένα τίμιο συγκρότημα.

4

Ο ήχος των Planet of Zeus αλλάζει και εξελίσσεται καθώς δεν φαίνεται να κινούνται σε ασφαλή μονοπάτια, αλλά πολύ περισσότερο να ρισκάρουν βγάζοντας στην επιφάνεια τα συναισθήματα τους με νότες και στίχους απόλυτα ειλικρινείς, κάτι το οποίο εμείς εκτιμάμε και στηρίζουμε.

Το παραπάνω κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στο blog Yourlocalband

Φωτογραφίες: Διονύσης Παρθενιάδης

Ιλιάνα Παπαπάνου


Εθισμένη σε συναυλίες και ταξίδια με μια δόση ανεξέλεγκτης λατρείας προς τα αιλουροειδή. Αν δε με πετύχεις στα άγρια βουνά του Twin Peaks στα 90's, θα με βρεις στα Ισλανδικά τοπία να μαγεύομαι από τους Sigur Rós .