Το The Wicked And The Divine θα σε μαγνητίσει

55

Στο «The Wicked and the Divine» των Kieron Gillen και James McKelvie,  κάθε 90 χρόνια, 12 θεότητες καταλαμβάνουν ανθρώπινα σώματα. Τα κακά νέα είναι ότι το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων που επιλέγονται από τους θεούς είναι περίπου δύο χρόνια. Τα καλά νέα είναι ότι οι θεοί, αντί για τα τυπικά-θαύματα, κηρύγματα κλπ,- επιλέγουν να γίνουν ροκ σταρ.  Και τα live  τους είναι –συγχωρέστε με- θεϊκά.  Χιλιάδες πιστών φαν εκστασιάζονται λιποθυμούν, ή φτάνουν σε οργασμό, όταν θεότητες όπως η Lucifer, η Amaterasu και ο θεός και superstar της Hip-hop, Baal, ανεβαίνουν στην σκηνή.

Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να καταλήξουν σε ένα, έστω και διασκεδαστικά κακό κόμικ, αν οι δημιουργοί δεν φέρονταν στο παράξενο και ενίοτε ελαφρώς γελοίο Premise τους ακριβώς με τη σωστή μίξη σοβαρότητας και πλήρους παράδοσης στην απόλυτη παράνοια της ιστορίας που μας παρουσιάζουν.  Υφαίνοντας μια πανέξυπνη και ταυτόχρονα απολύτως ψυχαγωγική σάτιρα της μουσικής βιομηχανίας και των ινδαλμάτων της,  αλλά και της εμμονικής ψύχωσης ορισμένων φαν αυτών των ινδαλμάτων.

Αλλά αν για κάτι πραγματικά ξεχωρίζει το Wicked and the Divine, δεν είναι για την ιστορία του. Είναι για τα εξαιρετικά σχέδια του και κυρίως για τα έντονα, υπέροχα χρώματα που μοιάζουν σαν να βγήκαν από μια μαστουρωμένη ονείρωξη του Ziggy Stardust μετά από κάποιο πανηγυρικό Live. Κάπως έτσι δηλαδή:

1

Η ιστορία παίρνει μπρος όταν κάποιος παγιδεύει την Lady Lucifer, ( φανταστείτε την Tilda Swinton σαν μια νεαρή queer bi-sexual 80s pop star και είστε μέσα) για φόνο. Η νεαρή Laura είναι η μόνη πρόθυμη να την βοηθήσει να αποδείξει την αθωότητα της, αλλά δεν φαίνεται να έχει την βοήθεια που θα ήθελε από τους υπόλοιπους θεούς.

Το πρόβλημα με το πρώτο μεγάλο story arc είναι ότι αυτοπεριορίζεται σε ένα όχι-και-τόσο-ενδιαφέρον- Murder mystery, ενώ οι  πιθανότητες πολύ πιο ενδιαφερόντων ιστοριών εμφανίζονται σε κάθε γωνία. Ωστόσο καταφέρνει να χτίσει επαρκώς τον κόσμο και την μυθολογία του, και να δώσει στον αναγνώστη όσες πληροφορίες πρέπει για να σιγουρευτεί ότι θα γυρίσει για περισσότερα.  Και είναι πράγματι δύσκολο να αντισταθείς στην παροξυσμική αφήγηση, στην αναπολογητικά pop αισθητική και το ανεπιτήδευτο camp που αναδύεται μέσα από τα υπέροχα καρέ του “Wicked and the Divine” καθώς και από τους εφευρετικούς και δημιουργικούς τρόπους που ανακαλύπτει για να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την κάθε σελίδα.

55

2

 

3

 

4

 

6

 

7

 

8

Κώστας Καντόγλου


Μεγάλος φαν του Σλαβόι Ζίζεκ, των κακών ταινιών και της καλής μακαρονάδας.